Karsu in een leeg Concertgebouw

3 maanden

Zolang was het stil in mijn agenda. Een groot leeg gat zonder optredens. Door de Corona crisis was alle gecanceld. Opeens kwam een telefoontje van Karsu dat ze uitgenodigd wat door het Concertgebouw om mee werken aan één van hun ‘Empty Sessions’. Het concept is als volgt:

De grote zaal van het Concertgebouw, één van de meeste prestigieuze concertzalen van Nederland, helemaal leeg. In de zaal zit geen publiek. De enige die aanwezig zijn is een artiest, een geluidsman, een paar microfoons en 5 camera’s.

Karsu

De artiest is in dit geval Karsu, een jonge Amsterdamse zangeres met een Turkse afkomst, waarmee ik december 3 weken door Turkije getoerd heb. Ik ben bassist, toetsenist en bandleider bij haar. Ze belde uitgelaten dat ze uitgenodigd was en dat ze één muzikant mee mocht nemen en of ik mee wilde werken. Natuurlijk wilde ik dat. Hoe kan ik daar nou nee tegen zeggen. 28 mei waren de opnames, we hadden niet veel tijd.

Aangezien Karsu normaal met een grote band optreedt moesten we haar nummers opnieuw uitvinden zodat ze geschikt waren om met 2 personen te spelen. Boven bij mij op zolder hebben we 3 dagen lang arrangementen gemaakt en elke noot oneindig gerepeteerd.

Foto door Kim Balster

Toen was het 28 mei. Op een zonnige dag reed ik met 3 synths in mijn auto naar het Museumplein. Even was ik bang dat al deze elektronische instrumenten niet gewenst zouden zijn in deze oude zaal waar stukken van alle grote componisten te horen zijn. Gelukkig waren de reacties vanaf het moment dat ik mijn koffers opende alleen maar positief en was iedereen benieuwd naar hoe dit zou klinken in deze zaal. Anders ik wel.

Hyperfocus

Na een soundcheck, doorloop en nadat Karsu haar prachtige jurk aan had gedaan waren we klaar voor de opnames. Deze waren onbeschrijfelijk. In een zaal waar normaal gesproken bijna 2000 mensen zitten waren Karsu, Roel de geluidsman en ik de enige drie. Wanneer het sein gegeven dat de opname loopt gebeurt er altijd iets met me. Een soort tunnelvisie. Hyperfocus. Alle gedachten verdwijnen, ik hoor elk kraakje en voel alle minuscule bewegingen van mijn vingers. Het is alsof je zintuigen in de vijfde versnelling staan. Alles wat normaal klein is, is nu heel groot. Alsof je gekrompen bent in de kamer van je eigen zintuigen. In deze zaal werd dat gevoel ook nog eens versterkt. Het was onwerkelijk.

Foto door Kim Balster

Karsu en ik hebben 5 nummers daar gespeeld. Het was één van de gaafste ervaringen van mijn carrière en ben waanzinnig trots op het resultaat. Hoewel ik het enorm mis om voor publiek te spelen zijn deze opnames op mooie locaties ook fantastisch om te doen. Maar ik doe deze graag nog een keer over met een volle zaal.

Hier vind je de opnames van Karsu en mijn in het Concertgebouw. Laat me weten wat je er van vindt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *